TNR Program in Istanbul
​
* TNR (Trap, Neuter, Return) is a humane and effective way to manage street cat populations. Cats are trapped and brought to a veterinary clinic to be neutered, vaccinated, and ear-tipped – the universal sign that a cat has been through the TNR process — then returned to the same neighborhood where they’ve already established their territories and routines.
Respect for cats and the “no-kill” approach is deeply rooted in Islamic culture, where cats hold a special status as ritually clean animals. It’s also hardly a surprise that the Ottomans had a special word, mancacı, for someone whose profession was to feed street animals, often cats.
In Istanbul, collaborations between municipalities, veterinarians, businesses, nonprofits, and community volunteers all play an important role in making TNR programs more effective and scalable. In some districts, mobile clinics, such as the Vetbus, bring these services directly into neighborhoods.
TNR programs, like the one in this story, are essential for alleviating the pressures of overpopulation and ensure that cats remain a familiar and endearing presence in their neighborhoods, the cherished communal companions who are leaving their indelible pawprints on the city and its people.
* TNR (Trap, Neuter, Return – Yakala, KısırlaÅŸtır, Geri Bırak) sokak kedisi popülasyonlarını yönetmenin insancıl ve etkili bir yoludur. Kediler yakalanır, veteriner kliniÄŸine götürülür, kısırlaÅŸtırılır, aşılanır ve kulaklarından tırnak ucu alınır — bu, bir kedinin TNR sürecinden geçtiÄŸinin evrensel iÅŸaretidir — ardından, daha önce bölgelerini ve rutinlerini oluÅŸturdukları aynı mahalleye geri bırakılırlar.
Kedilere duyulan saygı ve “öldürmeme” yaklaşımı, kedilerin ritüel olarak temiz hayvanlar olarak özel bir statüye sahip olduÄŸu Ä°slami kültürde derinlemesine kök salmıştır. Osmanlıların, mesleÄŸi genellikle sokak hayvanlarını, çoÄŸunlukla kedileri beslemek olan kiÅŸiler için özel bir kelime, “mancacı” kullanmış olması da ÅŸaşırtıcı deÄŸildir.
Ä°stanbul’da belediyeler, veterinerler, iÅŸletmeler, sivil toplum kuruluÅŸları ve gönüllü topluluk üyeleri arasındaki iÅŸ birlikleri, TNR programlarının daha etkili ve ölçeklenebilir olmasında önemli bir rol oynar. Bazı ilçelerde, Vetbus gibi mobil klinikler, bu hizmetleri doÄŸrudan mahallelere taşır.
Bu hikâyedeki gibi TNR programları, aşırı nüfus baskısını hafifletmek ve kedilerin mahallelerinde tanıdık ve sevilen bir varlık olarak kalmasını saÄŸlamak için hayati öneme sahiptir; kediler, ÅŸehrin ve insanlarının üzerinde silinmez pati izlerini bırakan, deÄŸerli toplumsal dostlardır...
